Dansende follies en hangende tuinen

Blokzijl: "Ik wil altijd iets nieuws bedenken, iets waarmee ik nationaal en internationaal prijzen kan winnen"

De grote vraag met betrekking tot bijeenkomsten van 8 tot 40 personen heeft er ons mede toe doen besluiten om drie nieuwe paviljoens te bouwen in 2010. In het Exposarium, het groene ideeënpark, zullen de zogenaamde follies verrijzen. Allen even bijzonder als het tien jaar geleden gebouwde Groene Paviljoen. Juist voor kleine bijeenkomsten zijn de follies uitermate geschikt en gunstig geprijsd. Echter ons concept blijft in stand: één gezelschap per gebouw, dus exclusieve verhuur en zowel persoonlijke service als interieur op het hoogste niveau. En vanzelfsprekend in het “groen”, duurzaam gebouwd, klimaatneutraal en een heerlijke plaats om écht resultaten te boeken. Graag tonen wij u in het komende jaar: de Wachter  en de Footprint, die uit twee geschakelde gebouwen bestaat.

De Wachter, de ronde follie

De follie genaamd de Wachter wordt rond. Niet de makkelijkste vorm, maar Hans Blokzijl gaat ook niet per se voor makkelijk. Op het dak komen grondreservoirs voor wisseltuinen. Dat kunnen mooie struiken zijn, maar het kan de volgende keer ook maar zo een kleurrijke bloemenzee zijn.

In het midden van het dak komt een glazen bol met een doorsnee van 3,5 meter. Boven helder glas, onder matglas, om het zonlicht te filteren. "En daar tussen komen lampen waar je de kleur van kan bijstellen. Dan kan je een gekleurde nevel maken die bij de sfeer van de bijeenkomst past." De koepel is het oog van de Wachter. "Er zitten meer van dat soort metaforen in." Op de verdieping een grote ronde tafel, de grootste van Nederland. "Rond staat voor gelijkheid. Niemand zit aan het hoofd van de tafel. Maar wat heel bijzonder is: die tafel is in drie delen in de vloer verzinkbaar. Als er minder mensen zijn kan je hem dus kleiner maken." Onmisbaar is een lcd-scherm voor presentaties. De Wachter krijgt er vier, zodat iedereen het altijd goed kan zien.

De Footprint, de dansende follie

De follie genaamd Footprint gaat bestaan uit twee gebouwen die elkaar dansend omarmen. Ze komen recht tegenover het Groene Paviljoen, de zichtlijn vanaf het Paviljoen gaat dwars door het glazen middendeel van de Footprint tot aan een kunstwerk dat een stuk verder komt te staan.

Het geheel lijkt op een soort slak met zinken schubben, die op gebogen houten spanten liggen. "Door de schubben van het gebouw krijg je veel lichtinval, maar weinig storende zoninval. Die spanten hebben allemaal verschillende lengtes, en ook de ramen krijgen allemaal een ander formaat. Het gebouw komt overeen met de bladerkroon van een boom: boven meer gesloten, en onder meer open, om het licht binnen te laten. Ook puur praktisch natuurlijk: je hebt zicht naar buiten nodig, en aan de bovenkant zonwering."
Hoogtepunt wordt letterlijk en figuurlijk de bovenste verdieping: "Daar komt de luxuryroom, die wordt alleen voor genodigden. Zeg maar VIP-lounge. Die wordt heel speciaal en exclusief ingericht, daar komt ook een dakterras bij."

Follie 'de Wachter'

Follie 'de Footprint'

Passages van bovenstaande tekst komen uit het artikel van de Gooi- en Eemlander, zaterdag 3 april 2010, door Eric Lorier. Illustraties MIII Architecten.